Nie jesteśmy gotowi na to pożegnanie.
Bo jak pożegnać kogoś, kto powinien mieć przed sobą całe życie?
A jednak pożegnać go musimy.
Oprócz wielu wspomnień, Dominik zostawił nam coś wyjątkowego — opowiadanie napisane na konkurs.
To rozmowa z samym sobą.
Z przyszłością, która już się nie wydarzy.
To zapis wewnętrznej walki, odwagi, wartości.
To przestroga i dar.
Dziś jego słowa brzmią inaczej, głośniej i poważniej.
Poruszają serce, bo wiemy, że to jego ostatni głos.
Głos chłopca, który rozumiał, że życie buduje się z decyzji — nawet tych najmniejszych.
Który wiedział, że siła nie polega na tym, by iść za tłumem, ale żeby umieć powiedzieć „nie”.
Sobie. Pokusom. Lękom.
Zapraszamy Państwa do przeczytania opowiadania Dominika pt. „Nocna rozmowa z przyszłością”.
Żegnaj Dominiku. 
Bądź pewny, że nigdy Cię nie zapomnimy.